AERECURA

Les divinités celtiques
Nom: Aerecura
Fonction: Divinité infernal
Étymologie: vent d'ouest, vent arrière
Attestée: Attestations épigraphiques multiples


Aerecura - Divinité chtonienne à caractère infernal, tout particulièrement honorée en Allemagne. Largement attestée par l'épigraphie, sous les formes : Aeraecura, Aeraecura , Erecura, Heracura, Herecura, Herequra. Elle y est souvent associée avec Dis Pater. L'étymologie de son nom composé en *eri-curio signifie : "vent d'ouest, vent arrière". Ce nom est l'antonyme de celui du dieu Arecurius.

Attestations épigraphiques.

PaysRégionLocalitéNomAssimilationCompagnon
(Parèdre)
Allemagne
CannstattErecura

Herecura
FreinsheimHerecura
MayenceAerecura
RottenburgHerecura
Herequra
StockstadtHeracura
SulzbachAericuraDis Pater
XantenAerecura
AutricheMauternEracuraPluton, Jupiter, Junon
PetronellVeracuraDis Pater, Cerbère
BelgiqueTongresErecura
FranceAubeBelleyErecuraDis Pater
Italie
AquiléeAerecura
PérouseAeraecura
RoumanieVerespatakAerecura
SlovènieFliehburg VranjeErcura

Cannstatt (CIL XIII, 6439
[HEREC]VR(A)E SIGNVM [...] V(OTVM) S(OLVIT) L(IBENS) L(AETVS) M(ERITO)

Cannstatt (CIL XIII, 6438)
HERECVR(A)E COTTVS G[A]MI(?) EX VOTO SUSCEPT[O] POSVIT V(OTVM) S(OLVIT) L(IBENS) L(AETVS) M(ERITO)

Freinsheim (CIL XIII, 6322)
[HERE]CVR(A)E VI[C][TOR(?) V(OTVM)] S(OLVIT) L(AETUS) L(IBENS) M(ERITO) [

Mayence (AE 1956, 89)
[HA]ERECVR(A)E LIBERARINIA SEVERA PRO SA[L]UTE SEVRI FILI(I) L(IBENS) L(AETA) M(ERITO)

Rottenburg (CIL XIII, 6359)
OTACILIA MATRONA HERECVR(A)E V(OTVM) S(OLVIT) L(IBENS) L(AETVS) M(ERITO)

Rottenburg (CIL XIII, 6360)
H(E)R(E)Q(V)R(AE)(!) RITIEVCTRI V(O)TVM S(OLVIT) L(IBENS)

Stockstadt (CIL XIII, 6631a)
[H]ERACVR(A)E [...] V[...]V SE[

Sulzbach (CIL XIII, 6322)
I(N) H(ONOREM) D(OMVS) D(IVINAE) D(EAE) S(ANCTAE) AERICVR(AE) ET DITI PAT(RI) VETER(IVS) PATERNUS ET ADI() PATER(NA)

Mautern (AE 1950, 112)
PLVTON SIVE[M] IOVEM INFERNVM DIEI OPOR[NO] TET ERACVRA IVNO INFERNA [

Belley (CIL XIII, 2539
ERECVR(A)E [S]EXTILIVS COSPEITVS DE SVO DONAVIT V(OTVM) S(OLVIT) L(IBENS) M(ERITO)

Aquilée (CIL V, 725)
[DITI PATR]I ET AERECVRAE M(ARCVS) AVRELIVS GAVRVS VET(ERANVS) EX VOTO V(OTVM) S(OLVIT) L(IBENS) M(ERITO)

Verespatak (AE 1990, 841)
AERCVRE(!) AEL(IVS) SCEN(VS) BALA() FIL(IVS) V(OTVM) S(OLVIT) L(IBENTER)
Sources:
• N. Jufer, Th. Luginbühl, (2001) - Répertoire des dieux gaulois. Les noms des divinités celtiques connus par l'épigraphie, les textes antiques et la toponymie, Errance, Paris, 136p.
• P.-M. Duval, Les dieux de la Gaule, Payot, Paris, 176p.
• P. Lajoye, (2008) - Des dieux gaulois, Archaéolingua, Budapest, 240p.
• X. Delamarre, (2019) - Dictionnaire des thèmes nominaux du gaulois (I. Ab- / Ixs(o)-), Les Cent Chemins, 398p.
• Patrice Lajoye pour l'Arbre Celtique
• Pierre Crombet pour l'Arbre Celtique